Świeże kiełki zbóż, roślin strączkowych i warzyw mają wyjatkowo dużą wartość odżywczą. Zmiany w kiełkujących ziarnach następują szybko, zawartość witamin wzrasta wielokrotnie w ciągu kilku dni. Tak wychodowane kiełki możemy spożywać w surówkach, koktajlach, na kanapkach. Możemy je mieszać z twarogami, jajami na twardo, masłem, majonezem i przygotowywać dziesiątki rodzajów past, dodawać do zup, sosów, posypywać nimi ryż, ziemniaki, makaron. Znakomite są do dań ciepłych, zapiekanek, wypieków, farszów do naleśników i pierogów. Do ciepłych potraw należy je dodawać pod koniec gotowania. W zależności od temperatury, nasilenia światła oraz rodzaju nasion zarodki po 2-7 dniach nadają się do zbioru. Przy wyższych lub niższych temperaturach okres kiełkowania może przedłużyć się względnie skrócić. Pomiędzy korzeniami niektórych gatunków nasion (np. ALFALFA, rzeżucha, gorczyca, przenica, itp.) tworzą się małe włókienka, których nie wolno mylić z pleśnią. Pleśń czuć stęchlizną, ma zabarwienie czarno-szare, niebiesko-czerwone względnie może wystąpić w postaci białej kosmykowatej konsystencji.
